 بيستوپنجمين اتفاق خوشيمني كه اوايل اين هفته در طي پنج روز به پايان رسيد، فرصتي براي تبادل فرهنگهاي بومي ايرانيان از يك سو و از سوي ديگر، تعامل فرهنگهاي ملل، از طرف ديگر بود. هرچند فيلمهاي كوتاه، پسوند كوتاه را در بطن خود دارد، اما اين دليل نميشود كه فيلمهاي بلند را اتفاقي از سر فرصت و بلند دانست! بهرحال كوچكترين بهانه هم براي همدلي هنرمندان، آن هم هنرمنداني از جنس جوان، بسيار گرانقدر و ارزشمند است. |
«ژرار دي پارديو»، غول دوست داشتني سينماي فرانسه با چهرهاي كه هم به آن مهرورزي ميآيد و هم ميتواند پرخاشگري غولآسا باشد اگر در كنار نام «الكساندر دوما»ي نويسنده بنشيند، عجيب نيست.
هفته پيش فيلم باغ آلبالو براساس نمايشنامهاي از آنتوان چخوف، مهمان برنامه سينما اقتباس شبكه 4 بود.
نمايشنامه باغ آلبالو آخرين اثر آنتوان چخوف است كه در زمان حيات نويسنده، توسط گروهي از هنرمندان نامي روسيه چون؛ استانيسلاوسكي بارها روي صحنه رفته است.
گویا مالرو رئیس کمیته جشن های ادب وهنر شیراز بوده این مطلب رو بخونین وبرای انتخاب چنین شخصی در تاریخ مسئولان جشنواره های دولتی ایران نظر بدید...
«هرگاه كه ميخواهم فيلمي بسازم، احساس ميكنم كه در حال خودكشي هستم، چون نميتوانم آن روشنايي پايان اين تونل سياه را ببينم!»
